Waarom we struggle meer waarderen dan flow

Ik had net een mindfuck.

Enerzijds wil ik bewust een gemakkelijk en blij leven. Meer flow. Meer rust. Meer dingen die kloppen.

Maar anderzijds betrapte ik mezelf op iets heel ambetants: ik hecht nul waarde aan de dingen die voor mij gemakkelijk gaan. Aan wat vanzelfsprekend is. Aan wat ik gewoon kan.

En toen dacht ik: hoe kan ik flow willen, maar flow precies niet serieus nemen?

Waarom “makkelijk” soms niet telt

Als iets gemakkelijk gaat, voelt het soms alsof het niet meetelt.

Alsof het pas waarde heeft wanneer het moeite kost.

En dat is zo’n rare programmering, want eigenlijk is “makkelijk” vaak gewoon:

•  jij op je plek

•  jij in je talent

•  jij in een ritme dat klopt

Maar toch… minimaliseren we het.

Waar die programmering vandaan komt (denk eens terug aan school)

Ik denk dat dit bij veel mensen al vroeg begint.

Als kind wordt er vooral waarde gehecht aan:

•  bezig zijn

•  druk zijn

•  moeite doen

En als je iets goed kunt… snel kunt… gemakkelijk kunt… Dan krijg je extra oefeningen.

Niet omdat je iets fout deed. Maar omdat er precies meer waarde gehecht wordt aan struggle dan aan resultaat.

En voilà.

Je leert onbewust: als het niet moeilijk is, is het niet echt iets waard.

De valkuil: je focust op effort, niet op effect

Ik zie nu hoe dat mij jarenlang onbewust beperkt heeft.

In plaats van te focussen op de dingen waar ik van nature goed in ben, en daar meer van te doen, lag mijn focus op presteren en effort.

En begrijp me niet verkeerd: effort is niet slecht.

Maar als je altijd je waarde koppelt aan “hard werken”, dan wordt “flow” iets wat je pas mag hebben als je eerst genoeg hebt afgezien.

En eerlijk? Something’s gotta give.

Als je een leven van flow wil, moet je flow ook prioriteit geven

Dit is de shift die ik nu heel helder zie:

Je kunt niet zeggen dat je een gemakkelijk, blij leven wil… En ondertussen alles wat gemakkelijk gaat wegwuiven met:

•  “ja maar dat is toch normaal?”

•  “dat kan iedereen toch?”

•  “dat is niet speciaal”

Want dan blijf je jezelf trainen om alleen maar waarde te zien in wat zwaar is.

Flow is niet lui. Flow is vaak gewoon: jij die eindelijk stopt met vechten tegen wat werkt.

“Maar Jan, dan doe ik toch niks meer?”

Nee.

Flow betekent niet dat je nooit meer moeite doet. Flow betekent dat je bewuster kiest waar je je moeite aan geeft.

Dat je je energie stopt in dingen die iets teruggeven.

En dat je stopt met jezelf bewijzen via dingen die vooral zwaar zijn.

Je hoeft niet ineens je hele leven om te gooien.

Maar je kunt wel beginnen met je aandacht te hertrainen.

Want wat je waarde geeft, dat groeit.