Waarom ik zomer en winter op blote voeten werk

Vaak kijken mensen wat vreemd wanneer ze hier de eerste keer binnenkomen. Want ja: ik loop zomer én winter op blote voeten rond.

Sommigen lachen eens. Sommigen zeggen niks maar je ziet het denken: “Oké… interessant.”
En heel eerlijk: ik snap het. Als ik dit jaren geleden bij iemand anders had gezien, had ik waarschijnlijk hetzelfde gedacht.

Maar hoe het komt, is best een bijzonder verhaal.
Zo één waarvan je misschien niet begrijpt hoe het ene met het andere te maken heeft.

En geloof me: ik begrijp het ook niet volledig.
Maar het is wél zo.

Het begon met iets heel oncharmants

Een paar jaar geleden begon ik anders te werken.

Minder puur technisch.
Meer “energetisch”, meer aanwezig, meer voelen wat er gebeurt in iemand zijn systeem terwijl ik behandel.

En toen merkte ik iets raars op: vanaf het moment dat ik iemand aanraakte, kreeg ik vaak oprispingen.

Niet heel luid. Niet dramatisch.
Maar toch… leuk was het niet.

En vooral: het was storend. Voor mij. In mijn focus. In mijn rust. In mijn flow.

Ik probeerde dat eerst rationeel te verklaren, zoals we dat allemaal doen:

“Ik zal net gegeten hebben.”
“Het zal de koffie zijn.”
“Het zal stress zijn.”

Dus wat deed ik? Ik werd een meester in onderdrukken en verstoppen.
Doorgaan. Professioneel blijven. Niks laten merken.

Tot ik op een punt kwam dat ik dacht: dit is te consistent om toeval te zijn.

Mijn mentor zei iets waar ik eerst van achterover viel

Ik legde het voor aan mijn mentor.

En die zei, heel droog:
“Dat is omdat je te veel energie van anderen opneemt. En je lichaam stoot dat zo terug af.”

Ik weet nog exact wat ik dacht:

“Oké Jan, rustig. Niet te gek doen. Dit klinkt toch wel… speciaal.”

Maar tegelijk voelde ik ook: ze zei dat niet als een zweverig verhaal. Ze zei dat als een observatie. Als iets dat ze al honderd keer had gezien.

En toen kwam haar oplossing.

“Werk op blote voeten.”

Dat was het.

Geen pilletje.
Geen techniek.
Geen ingewikkelde oefening.

Gewoon: op blote voeten werken.

Waarom? Omdat je dan beter “geaard” bent.
Omdat je letterlijk meer contact maakt met de grond.
Omdat energie dan niet blijft hangen in je systeem, maar beter “door” je kan stromen.

En ik ga eerlijk zijn: mijn eerste reactie was niet spiritueel of open-minded.

Mijn eerste reactie was puur sociaal:

“Maar ik wil helemaal niet zo gek doen. Wat gaan klanten wel niet denken als ik hier zo rondloop?”

Ik zag het al voor me: iemand die binnenkomt en denkt dat hij per ongeluk in een of andere alternatieve tempel is beland.

Maar goed. Ik had twee opties:

blijven vechten tegen iets dat duidelijk een patroon was
of het gewoon testen, zonder drama

Dus ik testte het.

En toen gebeurde het simpele, irritante bewijs

Wanneer ik op blote voeten werkte: geen last.

Wanneer ik mijn schoenen aanhield: het kwam terug.

Zo simpel was het.

En dat is het irritante aan dingen die werken: je kunt er niet meer omheen.
Je kunt er van vinden wat je wil, maar je lichaam geeft antwoord.

Ik heb dat niet één keer getest. Ik heb dat meerdere keren getest.
Omdat ik zelf ook dacht: dit kan toch niet?

Maar het kon dus wel.

Wat ik er vandaag van maak (zonder het groter te maken dan het is)

Ik ga hier geen groot mystiek verhaal van maken.

Ik zeg niet dat iedereen op blote voeten moet werken.
Ik zeg ook niet dat dit “de waarheid” is voor elk lichaam.

Ik zeg alleen dit:

Sinds ik op blote voeten werk, ben ik rustiger tijdens een behandeling.
Meer aanwezig. Minder “ruis”.
En ik kan beter doen wat ik hier kom doen: behandelen.

En als jij het vreemd vindt: helemaal oké.
Je hoeft het zelfs niet te begrijpen.

Maar nu weet je tenminste: het is niet omdat ik een statement wil maken.
Het is omdat mijn lichaam heel duidelijk heeft gezegd: zo werkt het beter.

Misschien is dat de echte les

We willen alles kunnen verklaren. Alles logisch maken. Alles technisch onderbouwen.

Maar soms is het gewoon:

je test iets
je voelt het verschil
en je kiest wat werkt

Niet omdat het hip is.
Niet omdat het “spiritueel” klinkt.
Maar omdat je lijf het al beslist had, nog voor je hoofd mee was.