Je manifesteert continu

Mijn leven is eigenlijk pas echt beginnen veranderen nadat ik deze waarheid zag én ook ben beginnen toepassen.

Daarvoor had ik wel eens van die 'toevallige toevalligheden', die ik dan manifestaties noemde. Maar de echte grote dingen? Die bleven eigenlijk altijd uit.

En dan dacht ik: ik moet harder visualiseren. Ik moet harder mijn best doen.

Maar hoe harder ik mijn best deed, hoe minder de dingen die er werkelijk toe deden kwamen.

En dat vond ik altijd zo gek.

De zotste dingen die ik maar gewoon een klein beetje wou, die kwamen in een instant.

En de dingen die ik echt heel graag wou? Tot infinity and beyond. Maar nee.

De shift: je manifesteert niet alleen als je “bewust manifesteert”

Toen leerde ik iets dat alles veranderde:

we zijn eigenlijk continu aan het manifesteren.

Niet alleen als we bewust aan het visualiseren zijn.

Niet alleen als we met een vision board bezig zijn.

Maar vanuit onze staat van zijn die continu dingen aantrekt die ermee matchen.

En dat is tegelijk bevrijdend en confronterend.

Want dat betekent ook dit:

Dat al dat gekwetter in je hoofd, waar je waarschijnlijk niet eens meer echt van bewust bent, omdat je het zo normaal vindt...

… je continu kan saboteren.

Want al die scenario's die je voedt met je aandacht en emotie die je eigenlijk niét wil, die trek je zo ook naar je toe.

Het ongemakkelijke werk: je gedachten en emoties serieus nemen

En hier komt het stuk dat niemand graag hoort:

Want je eigen gedachten en emoties serieuzer nemen is oncomfortabel.

Als je werkelijk in manifesteren gelooft, moet je dus inderdaad ook àl die 'onbewuste' verhalen bewust maken. En niet alleen bewust maken. Vervolgens ook bewust kiezen dat je ze niét meer entertaint en vervangen door jouw gewenste werkelijkheid.

In het begin voelt het alsof je letterlijk aan het liegen bent.

Alsof je jezelf iets wijsmaakt.

Maar de dag dat je dit kunt shiften naar:

dit is geen liegen, dit is een nieuwe spier die ik aan het trainen ben

… dan wordt het ineens iets anders.

Dan wordt het een skill.

Iets dat je kunt ontwikkelen.

Niet iets dat je “wel of niet hebt”.

Wat mij het meest geholpen heeft: een doel dat je dwingt te transformeren

Lang verhaal kort: hetgene dat mij het meest geholpen heeft om dit echt toe te passen, is iets dat misschien raar klinkt.

Ik heb mezelf een doel gesteld dat zo groot is...

… dat het voor mij glashelder werd:

ik moet als persoon transformeren om dit te kunnen dragen.

En nee, ik heb dat doel niet gesteld omdat ik per se dat exacte doel wil halen.

Ik heb het gesteld omdat het mij niet meer toelaat om te blijven wie ik was.

Omdat het mij dwingt om eerlijk te worden.

Om te zien:

• waar ik mezelf klein hou

• waar ik mezelf saboteer

• waar ik nog leef vanuit oude reflexen

• waar ik nog oude verhalen 'realistisch' vind

En vooral: om te beseffen dat verandering altijd een prijs heeft.

En dat je die prijs alleen kunt betalen als je ook bereid bent om te veranderen.

En om te veranderen moet je niet alleen nieuwe dingen leren, maar ook oude dingen achterlaten.

De grootste valkuil: de buitenwereld proberen fixen

Want meestal gaat dat gekwetter in ons hoofd hierover:

• hoe ga ik de buitenwereld veranderen?

• hoe ga ik die persoon laten snappen wat ik bedoel?

• hoe ga ik zorgen dat dit anders loopt?

Terwijl het echte werk bijna altijd deze vraag is:

wie moet ik zijn om hier beter mee om te kunnen gaan?

Dat is het werk.

Niet omdat je dan alles controleert.

Maar omdat je dan stopt met jezelf te verliezen in alles wat buiten jou ligt.

Tot slot

Als jij al lang aan het “manifesteren” bent, maar je merkt dat de grote dingen uitblijven...

… dan is de kans groot dat je niet harder moet visualiseren.

De kans is groot dat je iets anders moet trainen:

je staat van zijn.

En ja, dat is ongemakkelijk.

Maar het is ook het moment waarop je leven echt begint te veranderen.