Je hart lichter dan een veer: wat neurowetenschap verklaart
De oude Egyptenaren geloofden dat je hart “lichter dan een veer” moest zijn om de hemel binnen te komen. Met de bril van neurowetenschap krijgt dat ineens betekenis: als je brein vooral in hoge bèta draait, ben je continu gefocust op problemen en de buitenwereld, met meer cortisol en adrenaline als gevolg. Daardoor sluit je systeem zich af voor gevoelens van rust, geluk en liefde. In alfa en theta (tragere hersengolven) komt er juist meer ruimte voor je “interne apotheek” met serotonine, dopamine en endorfines. En het belangrijkste: dat schakelen is te trainen. Door je gedachten te vertragen en je aandacht naar binnen te brengen, wordt je hart, figuurlijk, lichter, zelfs als je leven niet perfect is.
Volgens de oude Egyptenaren moest je hart lichter zijn dan een veer als je “de hemel” wilde binnenkomen.
Vroeger vond ik dat een vreemd idee.
En ik vond het nog vreemder dat ze de hemel vaak afbeeldden als… bijna hetzelfde als hier. Alleen: gelukkiger. Rustiger. Liefdevoller.
Maar hoe meer ik begrijp over het brein en het zenuwstelsel, hoe meer ik denk: dit klopt eigenlijk.
Niet omdat de Egyptenaren neurowetenschappers waren. Maar omdat ze iets doorhadden over de menselijke ervaring.
Wanneer je in gevecht bent, wordt alles zwaar
Als jij gefocust bent op:
zorgen
problemen
obstakels
“wat er allemaal nog moet”
…dan functioneren je hersenen vaak in hoge bèta.
Bèta-hersengolven zijn sneller. Ze horen bij een staat waarin je heel alert bent, heel gefocust op de buitenwereld, heel “aan”.
Op zich is dat niet slecht. Je hebt bèta nodig om te werken, te plannen, te regelen.
Maar als je daar te lang in blijft hangen, gebeurt er iets:
Je lichaam gaat stresshormonen vrijgeven.
cortisol
adrenaline
En dan voel je het letterlijk in je systeem: druk, spanning, onrust.
Je staat in gevecht met de buitenwereld.
En je raakt er ook nog eens van overtuigd dat het probleem “daarbuiten” opgelost moet worden, zodat jij je eindelijk weer gelukkig kan voelen.
Geluk voelt anders in je lichaam (en daar is een reden voor)
Dat warme, liefdevolle, rustige gevoel dat je associeert met geluk…
…wordt gekenmerkt door een heel ander chemisch landschap in je lichaam.
Denk aan:
serotonine
dopamine
endorfines
Ik noem het soms je interne apotheek.
En het interessante is: je lichaam opent die apotheek veel makkelijker wanneer je brein in tragere golven komt.
Alfa en thèta: trager, zachter, meer naar binnen
Alfa en thèta zijn hersengolven die trager zijn dan bèta.
Ze horen bij staten zoals:
ontspanning
dagdromen
creativiteit
meditatie
diepe aanwezigheid
Minder gefocust op de buitenwereld. Meer gefocust op de binnenwereld.
En dat is precies de staat waarin je systeem vanzelf meer ruimte maakt voor rust, verbinding en plezier.
Dus ja: een “lichter hart” is te trainen
En dit is het punt dat ik het belangrijkste vind:
Dit is geen toeval. Dit is geen luxe. Dit is geen “sommige mensen hebben gewoon geluk”.
Dit is een skill.
Je kan dit oefenen. Je kan dit trainen.
Door actief je gedachten te vertragen. Door je aandacht terug te brengen. Door je zenuwstelsel te leren schakelen.
En dan wordt je hart "minder zwaar".
Niet omdat je leven ineens perfect is. Maar omdat je niet meer constant in gevecht bent.
En dan snap ik ineens die Egyptische hemel
Vroeger dacht ik: waarom zouden ze de hemel tekenen als hetzelfde als hier?
Maar nu ik dit weet, vind ik het eigenlijk logisch.
Misschien is “de hemel” niet een andere plek.
Misschien is het dezelfde wereld…
…maar met een ander breinritme.
Met minder bèta. Met meer alfa en thèta.
Met een hart dat lichter is dan een veer.
En het mooie is: dat is niet iets waar je op moet wachten.
Dat is iets wat je kan oefenen. Vandaag.
Heb je vragen over jouw huid?
Boek een kennismakingsbehandeling en krijg persoonlijk advies van Jan Desair.
Boek je kennismakingsbehandeling