Je bent niet ziek of depressief (maar ook niet echt fit)

Je bent niet ziek.

Je bent niet depressief.

Maar je bent ook niet echt fit en energiek.

En het frustrerende is: je kunt er zelfs “gezond” uitzien en toch voelen dat je op halve kracht draait. Alsof je batterij nooit echt oplaadt.

Ik ken het. Jaren heb ik daar ook gezeten.

Ik hoopte dat ik mijn gewoontes kon compenseren met supplementen

Er was een tijd dat ik vooral kant-en-klaarmaaltijden at, elke avond wijn dronk, niet sportte, geen fruit at, en ook twee pakken sigaretten per dag rookte.

En ergens hoopte ik dat ik dat gecompenseerd zou krijgen met allerhande supplementen.

Nu ik dit zelf neerschrijf, zie ik hoe grappig die gedachte eigenlijk is.

Maar zo werkt het nu eenmaal wel.

Bedrijven kunnen niet zo veel geld verdienen met je attent te maken op wáár je zelf verantwoordelijkheid dient te nemen. Winst zit in het verkopen van een externe oplossing.

En voor jezelf is het ook véél comfortabeler om te denken dat je slechte gewoontes “nog wel meevallen”.

We kennen de oorzaak, maar zoeken de oplossing op de verkeerde plek

We weten dat stress en hyperbewerkte dingen ons lichaam ziek maken.

En toch blijven we de oplossing daartegen vaak zoeken in iets dat óók hyperbewerkt is en buiten onszelf ligt.

Een pil.

Een poeder.

Een quick fix.

Niet omdat we dom zijn.

Maar omdat het comfortabel is: dan hoeven we zelf geen verantwoordelijkheid te nemen voor wat we dag na dag blijven toelaten.

En ondertussen blijft alles wat wél zelfbekrachtigend is, slapen, ritme, regulatie, eenvoud, grenzen, hangen in de sfeer van “woewoe” en pseudowetenschap.

Alsof het pas echt is als het in een capsule zit.

De vraag die mij het meest geholpen heeft

Voor mij is er één vraag geweest die alles begon te kantelen.

Niet:

“Welk mirakelproduct heb ik nu nodig om me fit en energiek te voelen?”

Maar:

“Wat kan ik loslaten dat kunstmatig gecreëerd is, en vervangen door iets puurs, onbewerkt, dat mijn lichaam werkelijk nodig heeft?”

En daar zit de wisselwerking.

Want hoe blijer je lichaam is, hoe makkelijker het wordt om je goed te voelen in je vel.

En hoe makkelijker het wordt om heldere gedachten te hebben.

Om “happy thoughts” te hebben.

Niet omdat je jezelf forceert om positief te zijn.

Maar omdat je systeem eindelijk niet meer continu hoeft te compenseren.

Wat er veranderde (en hoe extreem dat nu bijna klinkt)

Vandaag is het bijna het omgekeerde.

Ik heb alles ge-mealprepped, ik eet zo puur en onbewerkt mogelijk, ik beweeg elke dag, ik eet mijn fruitjes, ik rook niet meer, en ik neem ook geen gekke supplementen meer.

En toch, of net daarom, voelt mijn lichaam zich pakken beter en energieker.

Af en toe stel ik mezelf nu de vraag of ik misschien toch niet te veel koffie drink.

De Jan van enkele jaren geleden zou me nu dus bijzonder extreem vinden.

Dit gebeurde niet ineens: het ging stap voor stap

Alleszins: deze verandering heb ik niet ineens doorgevoerd.

Het is stap voor stap gebeurd.

Door elke keer opnieuw eerlijk naar mezelf te kijken en me de vraag te stellen:

• Wat kan ik nu loslaten?

• En hoe vervang ik dat?

Want “stoppen” werkt vaak niet als het alleen maar leegte achterlaat.

Je hebt een vervanging nodig die je systeem ook echt kan dragen.

Zo is mijn wijn ’s avonds bijvoorbeeld vervangen door een kruidenthee. Dan heb ik nog altijd mijn speciale “avonddrankje”, maar zonder dat ik mijn ontspanning moet kopen met iets dat me eigenlijk uitput.

Het gaat niet om perfect leven. Het gaat om ergens beginnen.

Dit is geen pleidooi tegen supplementen.

En ook geen preek over wijn.

Het is een uitnodiging om eerlijk te kijken naar je eigen patroon:

• Waar probeer je te herstellen met iets externs, terwijl je intern leegloopt?

• Waar “verdien” je ontspanning op het einde van de dag, omdat je de hele dag op spanning hebt gestaan?

• Waar zoek je iets dat je erbij neemt, terwijl je eigenlijk iets mag loslaten?

En ja, dat vraagt verantwoordelijkheid.

Maar het geeft je ook iets terug wat geen enkel product je kan geven:

vertrouwen in je eigen systeem.